การเก็บและการส่งตัวอย่างตรวจวินิจฉัยโรคติดเชื้อริคเค็ทเซีย


  1. ชื่อโรคหรือเชื้อที่ต้องการตรวจ

              โรคสครับไทฟัสและโรคมิวรีนไทฟัสที่มีสาเหตุจากเชื้อริคเค็ทเซีย(rickettsia)

  2. การเตรียมผู้ป่วยเพื่อเก็บตัวอย่าง

               -

  3. ชนิดตัวอย่างและปริมาณ

               ซีรัมคู่(paired serum) จำนวนอย่างน้อย 1 มิลลิลิตร

  4. ชนิดตัวอย่างที่ไม่เหมาะสม

               ซีรัมที่ปนเปื้อนเชื้อบักเตรี

  5. ข้อแนะนำวิธีการเก็บตัวอย่าง

              เจาะเลือด 2 ครั้ง โดยที่เจาะเลือดครั้งแรกเมื่อพบผู้ป่วย ครั้งที่สองหลังจากวันที่เริ่มป่วย 10-21 วัน หรือห่างจากครั้งแรก 7-14 วัน           การเจาะเลือดให้เจาะเลือดจากเส้นเลือดดำประมาณ 5 มิลลิลิตร นำเลือดใส่หลอดแก้วที่สะอาดปลอดเชื้อ ปิดจุกให้แน่น วางไว้ที่อุณหภูมิห้องประมาณ 30-60 นาที เพื่อให้ซีรัมแยกตัวออกจากเลือด นำไปปั่นด้วยเครื่องปั่นด้วยความเร็ว 2,500 รอบต่อนาที นาน 10 นาที ดูดซีรัมใส่หลอดแก้วที่ไร้เชื้อ ปิดจุกให้แน่นพันด้วยเทปหรือพาราฟิล์ม(parafilm) เขียนชื่อผู้ป่วย โรงพยาบาล วันที่เจาะเลือดด้วยปากกาหมึกแห้ง เก็บที่ช่องแช่แข็งของตู้เย็น(อุณหภูมิ -10oเซลเซียส) หรืออุณหภูมิ -20oเซลเซียส

  6. วิธีการนำส่งตัวอย่าง

              นำซีรัมที่ได้จากการเจาะเลือดใส่ในถุงพลาสติกแล้วรัดยางให้แน่น แช่ในกระติกน้ำแข็งหรือ icenon รีบนำส่งพร้อมกับใบนำส่งตัวอย่าง

  7. เอกสารอ้างอิง

              1) มงคล เจนจิตติกุล. โรคติดเชื้อริคเค็ทเซีย, ในโรคติดต่อที่เป็นปัญหาใหม่ : คู่มือการตรวจวินิจฉัยทางห้องปฏิบัติการ. บริษัท เท็กซ์ แอนด์ เจอร์นัล พับลิเคชั่น จำกัด กรุงเทพมหานคร. 2541 หน้า 247-256.

              2) Anonymus. Serological surveillance of tsutsugamushi disease(scrub typhus). In : Reporting meetting. Manila : Regional office for the Western Pacific of the World Health Organization.1987 : 1-13.